zaterdag, 23 januari, 2021

Dit is waarom je naar Mauritius wilt gaan

Spierwitte stranden, wuivende palmbomen en een zee vol gekleurde vissen en prachtig koraal. Mauritius is het beste te omschrijven als een klein paradijs, waar je een nieuwe vorm van rust ontdekt. Hier kun je écht relaxen. Toch is Mauritius meer dan een hemels oord. De inwoners van het Afrikaanse land leven in harmonie samen. Een eenheid waar je je, al is het maar voor vijf minuten, even in wilt mengen. Editor Renée Hoes reisde met Club Med mee naar het groene eiland en ging op onderzoek uit.

“Mijn moeder komt uit India, mijn vader uit Afrika. Mijn oma komt uit Madagaskar en mijn opa uit China. En het mooiste meisje van het eiland, dat ben ik”, aldus onze vrolijke gids Marie Noelle die ons vol liefde en met grappen en grollen het eiland Mauritius laat zien. De inwoners van Mauritius zijn volgens Marie Noelle het beste te omschrijven als een “oriental sauce”. Ze hebben roots uit alle werelddelen en komen hier samen. Mijn eerste kennismaking met Mauritius is dus niet alleen onwijs grappig, maar ook (in goede zin) ontroerend. Na de hilarische omschrijving van Marie Noelle over hoe de inwoners hier in harmonie op het eiland leven, ga ik op onderzoek uit. Ik wil namelijk maar al te graag weten hoe al die verschillende achtergronden, rituelen en geloofsovertuigingen hier samenkomen. Als een tuin vol verschillende soorten bloemen die elkaar niet in de weg zitten, maar elkaar juist helpen groeien en het leven én de tuin zo nog mooier maken.

Natuur op Mauritius
Naast strand heb je ook prachtige natuur op Mauritius
Landhuis op Mauritius

Je kunt Mauritius ook prima combineren met een ander eiland in de buurt, denk daarom ook eens een vakantie naar La Reúnion

Op zoek naar het lokale

De volgende dag besluit ik daarom met één van de lokale inwoners op avontuur te gaan. Samen met mijn vrolijke reisgenoot Eline stap ik enthousiast bij Abu de taxichauffeur in de auto. Met gebrekkig Engels en Frans, en onze handen en voeten, proberen we Abu uit te leggen dat we op zoek zijn naar het authentieke Mauritius. We willen weten waar Abu ’s avonds gaat eten met zijn vrienden, waar hij in het weekend met zijn familie naar het strand gaat en waar hij zijn lunch tussen het rijden door scoort.

Good to know: de officiële taal op Mauritius is Engels, toch spreekt een groot deel van de inwoners Creools. Wat dat betekent? Nou, een mengelmoes van zelfverzonnen en ‘gestolen’ woorden uit verschillende talen. Onmogelijk te begrijpen dus. Omdat Abu het woord ‘beach’ oppikt uit ons – in zijn ogen – raregebrabbel rijdt hij ons naar een van de populairste stranden van het eiland: Grand Baie. Ongelofelijk mooi en zeker de moeite waard om te bezoeken, maar zoals verwacht redelijk toeristisch. Dit is niet waar Eline en ik naar op zoek zijn en dus strooien we met woorden als ‘village’, ‘no tourists’, ‘home’ en ‘family’. Er verschijnt een grote glimlach op zijn gezicht en zijn ogen beginnen te stralen. Hij start de motor van de auto en begint te rijden.

Born together

Na een half uur komen we aan in het dorpje Triolet, in het noorden van Mauritius. We openen onze ramen en snuiven de geur van gekruid eten op, vangen spetters van kinderen die spelen met water en pikken gesprekken op van mensen die wachten op de bus. “Stop here”, schreeuwen we iets te enthousiast tegen Abu en we rennen nog net niet terug naar waar we twee minuten geleden langsreden. We kopen een enorme kokosnoot bij de ene kraam en lopen door naar een andere, waar we gefrituurde groenten en aardappelen scoren.

Misschien ook iets voor jou: een reis door Gambia of een reis naar Malawi.

Of we ook even binnen willen kijken bij de naastgelegen muziekwinkel (beter gezegd: een stoffige kamer waar door de jaren heen verzamelde cd’s vanaf de grond tot aan het plafond zijn opgestapeld)? De verliefde eigenaren Lila en Samir hebben voorouders uit India, Marokko en Afrika en hangen (net als 52 procent op het eiland) het Hindoeïsme aan. Als ik vraag naar de harmonie op het eiland begint Lila te zingen. “We are born together and we live together. We are really happy, but only because we are together.”

Sharing is caring

We lopen verder langs gekleurde gevels, maken af en toe een detour door vrolijk versierde zijstraten, gluren stiekem bij mensen naar binnen en spelen met een kat. Leuk: de katten worden hier met liefde verzorgd. Overal spot je brokjes, bakjes water en zie je mensen met ze knuffelen. We struinen door tot we aankomen bij een goddelijk geurend restaurantje. Ik kan het niet laten en vraag een van de gasten wat hij eet. Hij vertelt enthousiast in het Creools en biedt me aan een hapje te proeven. Ik begrijp er geen snars van, maar kan zijn aanbod natuurlijk niet afslaan. Het blijkt een ‘gateau dhal’ te zijn, oftewel: chili cake. Een typisch Mauritiaanse snack die bestaat uit gele spliterwten, pepers en koriander. Klinkt intens, maar het is verre van té heet en té kruidig. De snack wordt door de lokale bevolking de hele dag door gegeten en dat is te begrijpen. Al snel krijgen de dames achter de pannen door wat er gebeurt en roepen ons meteen de keuken in om te komen kijken en te helpen. Een half uur later zitten we buiten op een roze kruk met een bord vol lekkers aan een blauw geschilderde tafel. De man die mij zijn lunch aanbood zwaait ons vrolijk gedag.

Het leven vieren

Terug in de auto vragen we Abu hoe hij hier als moslim op Mauritius woont. Hij begrijpt onze vraag niet helemaal, maar dit ligt niet aan de taal die we spreken. “Hoezo?”, vraagt hij. “Er is toch geen verschil tussen jou en mij?” Hij vertelt ons dat iedereen op het eiland, ongeacht achtergrond of geloofsovertuiging, samenleeft. Dat betekent bijvoorbeeld dat je elkaars feestdagen viert. Zo viert Abu ook Kerst, bakken de Christenen taarten voor het Suikerfeest en kijken ze met het Chinese nieuwjaar samen naar het vuurwerk. “Wat mooi”, is het enige dat ik kan uitbrengen. In stilte, met af en toe een glimlach in de achteruitkijkspiegel, rijden we in harmonie terug naar ons resort.

Moment voor jezelf

Eenmaal terug besluiten Eline en ik een strandwandeling te maken richting het lokale strand naast het resort. We leunen met een verse kokosnoot in onze handen tegen een hekje in de schaduw van de bomen. Kijkend naar een oude man op een motor, die zo’n honderd duiven voerde. Hij vraagt wie we zijn en wat we hier doen. “Nou, dat vragen wij ons bij u ook af”, antwoorden we in koor. De Afrikaanse Paulo, zoals hij blijkt te heten, komt hier al vijftig jaar elke dag als de zon ondergaat de duiven voeren. Hij woont een kwartier verderop met zijn Indiase vrouw, zoon, Marokkaanse schoondochter, drie kleinkinderen en hond Baba. “Ja, dat is heel druk. Daarom kom ik hier. Om een moment voor mezelf te nemen, zodat ik rustig weer naar huis kan gaan, met veel liefde voor iedereen daar.”

Leven levensmotto

De lucht kleurt roze en de zon zakt in een oranje gloed het water in. Eline en ik stappen in onze kano en peddelen richting het gekleurde schouwspel. Ver uit het zicht van de kust blijven we even drijven. Mijn levensmotto “Wied onkruid en plant bloemen in de tuin van je geest”, ben ik nog nooit zo duidelijk in het echt tegengekomen. Merci Maurice.

Kaart met alle plekken tijdens mijn reis naar Mauritius:

Dit was mijn reis naar Mauritius, heb jij nog andere leuke tips?

Bekijk ook deze andere tips voor een reis naar Mauritius!

banner Prijsvrij
Avatar
Renée Hoes
Hola chicos y chicas, ik ben Renée en ik schrijf voor TripTalk. Benieuwd van welke bestemmingen mijn hartje sneller gaat kloppen? Bestemmingen waar de zon hoog aan de hemel staat, de tijd net even iets langzamer gaat en een cultuurshock niet te vermijden valt. Veel leesplezier.

Comments

Laat je reactie achter!

Plaats je reactie!
Vul hier je naam in

Wil je op de hoogte blijven van onze blogs en tips?

Blijf jezelf inspireren voor nieuwe reizen en meld je aan voor onze mailings. We sturen je maximaal 1 mailing per week.