In Nederland fietsen we van de bakker naar de supermarkt en van het kinderdagverblijf naar het werk. Zelfs onze premier crosst met zijn tweewieler door Den Haag op weg naar het dagelijkse debat. Elske Huising pakt ook iedere dag de fiets, maar dan net even anders. Zij reist fietsend door het prachtige Thailand, en maakt het land mee zoals je dat niet snel doet. Lees hier waarom fietsen door Thailand zo’n bijzondere ervaring is.

Mijn avontuur: fietsen door Thailand

In Thailand zie je tijdens een fietstocht kraampjes, monniken en rijstvelden.
‘Sawadee ka!’ wordt er geroepen vanuit een tuin waar ik voorbij fiets. Een Thaise dame gehuld in bloemetjespyjama begroet me lachend. Ik groet terug en oefen mijn fietsbalans door de formele Thaise buiging met gevouwen handen te doen vanuit het zadel. Een man op een grommende Harley Davidson mindert vaart en steekt zijn duim omhoog, kinderen spelen met een autoband en mensen met strohoeden staan gebogen in het rijstveld.

Fietsen door Thailand
Fietsend de Thaise wegen op, Thailand (c) / Elske Huising

Mijn Thaise fietsavontuur begon een maand geleden toen ik de grens met Laos overstak. Sindsdien zigzag ik over het platteland, doe ik dutjes in houten huisjes met uitzicht over het rijstveld, volg ik een tijdje de rivier de Ping, bezoek ik oude stadsmuren, poorten en tempels in Chiang Mai, slaap ik aan een bergbeekje in een national park en huil ik, tot groot vermaak van de locals, tranen met tuiten bij het eten van een pittige papajasalade in Bangkok. Ook neem ik een duik in de Andamanse Zee en beloon ik mezelf met een verse kokosnoot op één van de tropische eilanden.

Op de fiets kun je stoppen op die plekken waar je met de bus voorbij raast en heb je de vrijheid om zo dicht mogelijk bij het dagelijks leven van het land te komen als je zelf wil. Het fietsvriendelijke Thailand biedt rustige geasfalteerde wegen, speciale servicepunten voor reizigers met WI-FI om je kaart te laden en vrijgevige locals die je overladen met water en bananen en als je oververhit bent kun je in één van de tienduizenden 7/11’s; de AH to go van Thailand, afkoelen in de airconditioning en een koude cola halen. Mijn fiets en ik voelen ons welkom en veilig in ‘het land van de glimlach’ en het lijkt zelfs alsof de koning ons welkom heet vanaf de goudomrande foto’s die door het hele land hangen.

Portret koning
Portret van de koning Rama X bij tempel, Thailand (c) / Elske Huising

Het boeddhisme in Thailand

Het is 06.00 uur ’s ochtends en behalve de boer die op een stalen rammelfiets naar zijn plantage rijdt, heb ik het asfalt voor mij alleen. De zon schijnt voorzichtig door de ochtendmist en doopt de velden in een mysterieuze gloed, de lucht is koel en Thailand ligt aan mijn voeten. Het platteland ontwaakt langzaam en als ik een uur later door een dorp fiets verbaast het me dat voor ieder huis mensen staan te wachten met netjes in bananenbladeren gevouwen pakketjes in hun hand.

Ik stop en vraag in mijn steenkolen-Thai wat er aan de hand is. Een man wijst in de verte en ik zie een rij kaalgeschoren mannen in oranje gewaden naderen. Ik besef dat dit de boeddhistische monniken zijn die iedere dag om eten komen ‘bedelen’ bij de dorpelingen. Gelukkig heb ik bananen in mijn tas die ik in een van de zilveren bedelkommen stop. De oude monnik prevelt ritmisch een zegening, lacht zijn drie tanden bloot en nodigt me vervolgens uit om in de dorpstempel te komen ontbijten.

Monniken op rots
Boeddhistische monniken op rots, Thailand (c) / Elske Huising

De tempel, ofwel wat in het Thai, bestaat uit meerdere gebouwen zoals een grote klokvormige stoepa, een ceremoniehal en een paar simpele hutjes voor de monniken. Het dak van de tempel valt op door houtsnijwerk, rijen goudkleurige gevels en krullende versieringen. Tijdens het ontbijt leer ik dat monniken maar liefst 227 leefregels hebben; waaronder het opgeven van al hun bezit. Door deze strenge discipline op het pad naar verlichting hebben ze een hoog aanzien in het land. Vandaar dat de Thai in de vroege uurtjes al rijstpakketjes staan te vouwen, waar ik dankbaar van proef. Na het ontbijt rijd ik met meer bananen in mijn tas dan vanmorgen het tempelterrein weer af, blij met deze ontmoeting en vol verwachting van wat het land nog meer voor me in petto heeft. 

Tip: als je doneert aan monniken, stop het eten rechtstreeks in de kom en raak deze niet aan.

Nationale parken bezoeken op de fiets in Thailand

Borden die waarschuwen voor overstekende olifanten vertellen me dat ik in de buurt kom van een van de vele national parks die Thailand rijk is. De ranger bij de ingang kijkt behoorlijk verbaasd bij het zien van een Hollandse fietser. Onder het genot van Thaise ijsthee vraagt hij me later over ‘Louis van Gaal’ de ‘Keukenhof’ en ‘windmolens’. We lachen om zijn uitspraak en als ik beloof om op het pad te blijven en geen selfies te maken met olifanten opent hij zonder problemen de slagboom.

Fietsen door national park Thailand
Fietsen door het National Park, Thailand (c) / Elske Huising

Ik word welkom geheten door makaken die me vanuit de boomtoppen nieuwsgierig aankijken. Met luie, plompe stappen komt er een grote varaan uit de bosjes gestampt, kijkt versuft om zich heen en verdwijnt weer in de jungle. Ik ben benieuwd wat zich nog meer verborgen houdt in het struikgewas maar heb beloofd om op de weg te blijven, dus volg ik braaf het pad dat gestaag omhoog slingert. Langzaam breekt de dichte jungle open en even later kom ik op adem met prachtig uitzicht over een uitgestrekte bananenplantage, een helderblauw meer en groene heuvels.

Er is een camping in het national park waar ik kan kiezen om te slapen in een koepeltentje, bamboehut of kleine lodge. Ik koel af in een bergrivier, neem daarna een warme douche en eet een romige groene curry in het restaurant. De bamboehut is comfortabel en kijkt uit over de uitgestrekte vallei. Moe en voldaan plof ik op het grote bed en val in slaap met het geluid van de krekeltjes op de achtergrond.    

Tip: er zijn safari’s te boeken waarbij je wél het pad af gaat en zo olifanten, de vreemdste hagedissen en als je geluk hebt zelfs tijgers kunt spotten!

Fietsen door National Park Thailand
National Park uitzicht, Thailand (c) / Elske Huising

Slapen 

Tijdens een fietsreis door Thailand kom je verschillende opties om te slapen tegen en ik test er behoorlijk wat. Zo probeer ik wildkamperen uit naast een suikerrietplantage waar de boer als hij mij ontdekt avondeten komt brengen, word ik op straat uitgenodigd door een Thaise familie om in hun luxe logeerkamer te overnachten en mag ik zelfs in het gastenverblijf van de politie slapen. Leuke avonturen, maar zeker niet noodzakelijk. Langs de kant van grotere wegen kun je namelijk in betaalbare bungalows terecht, in dorpen vind je schone en simpele kamers en in steden lopen de opties uiteen van simpele kamer tot luxe resorts met zwembad. Met boekingssites kom je een heel eind en anders kun je de woorden ‘rong raem’ proberen, ofwel hotel in het Thai.

Tip: in plattelandsgebieden zijn minder slaapplekken te vinden dus zorg dat je de dag – voor het donker is – eindigt in een grotere plaats.

Eten tijdens het fietsen door Thailand

Het voordeel van fietsen in Thailand is dat ik altijd honger heb en onbeschaamd alles kan proeven wat ik tegenkom. Op het platteland probeer ik in huiskamerrestaurantjes curry’s in alle kleuren en eet ik me misselijk aan gebakken banaan dat langs de kant van de weg te koop is. Ik geniet van zoete mango’s, rijpe papaja’s en eet zelfgeplukte longans als ik door één van de plantages fiets. 

Longanfruit
Longans aan de boom, Thailand (c) / Elske Huising

Avondmarkten

In grotere dorpen en steden ga ik me te buiten op (avond)markten die me doen denken aan een gigantisch lopend buffet waar je bij verschillende kraampjes je maaltijd bij elkaar kunt sprokkelen. De geur van vers citroengras, tamarinde en vissaus dringt mijn neusgaten binnen en ik kijk geamuseerd toe hoe een paar dames met een enorme tuinslang de afwas doen. Een man staat boven een sissende wokpan noedels te bakken en een Thaise oma met meer rimpels dan ik kan tellen prijst in rap tempo haar vis aan.

Noedelsoep
Thaise noedelsoep, Thailand (c) / Elske Huising

In kraampjes met aluminium bakken staan tofugerechten, groenteomeletten en rundvleessalades uitgestald. Ik neem van alles een beetje. Daarna eet ik aan een plastic tafeltje dat ik deel met een Thais gezin. Ze lachen hartelijk om mijn geklungel met stokjes. Ik heb niet altijd zin in de chaos van de markt, maar gelukkig zijn er ook genoeg rustige restaurants te vinden waar je à la carte je noedelsoep kunt bestellen.

Tip: je kunt niet in Thailand zijn geweest zonder het bekende dessert; mango sticky rice te hebben geprobeerd. 

Mango's op markt Thailand
Eten op de avondmarkt, Thailand (c)

Eilanden

Na mijn zigzag door het land heb ik zin om met wit zand tussen mijn tenen neer te ploffen in een hangmat. Daarom neem ik na een fietstocht langs kalkrotsen, vissersdorpjes en onontdekte stranden via het zuidelijke Phuket een pont naar het tropische eiland Koh Yao Noi. De zilte zeelucht, gekleurde vissersbootjes en groene palmbomen brengen me meteen in de eilandsfeer. Een smalle weg scheidt de zee van restaurants waar Thaise en Westerse cuisine wordt aangeprezen. Op veel plekken worden boottochten, snorkelexpedities en kanotrips aangeboden, maar het eiland lijkt nog uit de handen gebleven van het massatoerisme.

EIland Koh Yao Noi Thailand
Eiland Koh Yao Noi, Thailand (c) / Elske Huising

Ik huur voor een paar nachten een huisje aan het strand en trakteer ik mijn fietsspieren op een stevige traditionele Thaise massage. De eigenaar van het resort, een trotse Thai van een jaar of dertig, probeert me tevergeefs te leren om in een kokospalm te klimmen. Gelukkig heeft hij meer succes en zitten we even later met een verse kokosnoot aan een parelwit strand met helderblauw water. De perfecte beloning na de vele kilometers door dit prachtige land; ik voel me fit, uitgerust en dankbaar en ben nog lang niet uitgefietst!

Tip: check het klimaat voor de verschillende gebieden, zodat je op het juiste moment op de juiste plek bent. En vooral… veel plezier!

Koe aan de kust Thailand
Koe aan de kust, Thailand (c) / Elske Huising

Mijn avontuur van fietsen door Thailand samengevat:

Ik heb in 3 maanden tijd ongeveer 3000 kilometer gefietst door Thailand, dat komt neer op ongeveer 30 kilometer per dag. Rekening houdend met rustdagen en bergketens denk ik dat ik daadwerkelijk tussen de 50 en 80 kilometer per dag fietste.

Als je zelf wilt gaan fietsen door Thailand raad ik je aan gemiddeld tussen 60 en 90 kilometer per dag aan te houden. Het ligt er namelijk aan waar je fietst. Op verharde wegen haal je redelijk makkelijk 100 kilometer per dag, in de bergen kunnen dit er slechts 30 zijn.

De beste periode om te fietsen is van november tot eind maart. Het is dan relatief koel en aangenaam. In april en mei stijgen de temperaturen en is fietsen niet echt aan te raden.

De fiets waarop ik fietste door Thailand was van het merk Trek.

De route van mijn fietsavontuur door Thailand

Ik ben het fietsen door Thailand begonnen vanuit Laos en ik ben geëindigd in Zuid-Thailand bij de Thais-Maleisische grens.

Waar zou jij naartoe willen fietsen in Thailand?

Van plan om naar Thailand te gaan? Lees dan ook onze tips vakantie Thailand.
Liever met een ander vervoermiddel door Thailand reizen? Zie onze tips voor 4 reisroutes door Thailand.

Fotocredits header en artikel: Elske Huising

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Plaats je reactie!
Vul hier je naam in