Ongerepte sneeuw, gastvrije mensen en een comfortabel bed in je eigen compartiment: de Touristic Eastern Express rijdt in 26 uur van Kars naar Ankara, langs de oude Zijderoute. Een traject van 1.310 kilometer, met onderweg diverse stops voor excursies. En dat alles voor een opvallend lage prijs: een privécompartiment kost slechts 33 euro. Onderweg zijn er excursiestops vol cultuur en landschap.
Bijzonder overnachten tijdens een treinreis door Turkije
Kaas in Kars
Voordat we op het station van Kars in de Touristic Eastern Express stappen, verkennen we enkele dagen de omgeving. De stad wordt gedomineerd door een groot kasteel dat is opgebouwd uit graniet, stollingsgesteente van magma. Ook is er een uitstekend, recent geopend kaasmuseum waar je leert hoe typisch Turkse kazen gemaakt worden.
Op 50 kilometer afstand bevindt zich een prachtig skigebied, Sarikamiş, met vijf skiliften en een hoogte van maximaal 1.632 meter. Er zijn blauwe, rode en zwarte pistes. De kristalsneeuw is van topkwaliteit en de skipistes liggen tussen machtige pijnbomen. Een uurtje rijden van Kars bevindt zich Çildir, een groot zoetwatermeer dat vanaf december volledig dichtvriest. Op het besneeuwde bevroren meer kan je een ritje maken met een slee die door een paard wordt voortgetrokken.
En aan de grens met Armenië bevinden zich de ruïnes van de stad Ani. Deze middeleeuwse stad had ooit meer dan 100.000 inwoners en een levendige handel in wol en zijde. De resten van een stenen brug die ooit de Akhurian-rivier overspande, aan de ene kant met de fundamenten in Armenië, aan de andere kant in Turkije, zijn nog goed te zien.
Ook de resten van verschillende andere bouwwerken, voornamelijk kerken, zijn na veroveringen en een verwoestende aardbeving in 1319 bewaard gebleven. Het is dus een aanrader om een paar dagen in Kars en omgeving te verblijven voordat je aan boord van de trein stapt.
Dit artikel verscheen eerder in TripTalk magazine
TripTalk magazine neemt je mee naar bereikbare en betaalbare bestemmingen! Onze vaste reporters geven inspirerende en persoonlijke tips.
Neem nu een abonnement op ons reismagazine en profiteer van de AANBIEDING!
Wat eet je in Oost-Anatolië?
Wat opvalt in Kars, en trouwens in heel Turkije, is dat de bevolking zo aardig is. Iedereen groet je, helpt je als je de weg kwijt bent en in restaurants word je als familie ontvangen. Het is er gezellig en gemoedelijk. Wat je er eet? Verwacht geen liflafjes of mooi opgemaakte gerechten. Wel is er voedzaam en smakelijk eten. Er zijn altijd mezze: schaaltjes met van alles en nog wat. Hummus, salades, ingelegde groenten, groene pepers, puree van geroosterde aubergine, plat brood om in alle sauzen te dippen, salades en yoghurtdips. De soep varieert van groentesoep tot linzensoep en er is ook yoghurtsoep met een frisse smaak en vol kruiden. Hoofdgerechten zijn rijst met kikkererwten en gestoofd lamsvlees of gestoofde gans, gevulde koolrolletjes, hangel (een witte pasta met room en gekarameliseerde uien) en als desserts vinden we een warm chocoladetaartje, vers fruit of helva, gemaakt van griesmeel, pinda’s, melk en suiker. Verwacht hier geen restaurants op sterrenniveau, maar een traditionele keuken met eerlijke en voedzame gerechten.
Elke streek of plaats heeft wel een specialiteit. Zo at ik in Sivas gehaktballetjes – nou ja, niet echt balletjes, ze waren plat. Ik was nogal sceptisch want ze bestonden alleen uit vlees en wat zout. Droog, verwacht je dan, en smakeloos. Maar dat waren ze niet. De geroosterde vleesrondjes van 6 cm doorsnede en 2 cm hoog waren sappig en vol van smaak. Hoe krijgen ze dat voor elkaar? Gewoon omdat de runderen van dat gebied alleen maar kruiden en bloemetjes eten met een beetje gras. En dat proef je, net als bij de kaas, terug in het vlees dat van hoge kwaliteit is. Dit moet je zeker proberen als je in Sivas uit de trein stapt voor een stop van een paar uur. Bijvoorbeeld bij restaurant Bursa Iskander, waar ze ook dungesneden rundvlees hebben die als kebab wordt geserveerd, inclusief een hete groene peper.
Of wat dacht je van: Een culinair weekend weg in Izmir, Turkije
Van alle gemakken voorzien
Na het diner voor vertrek wachten we in het station op de trein, die daar driemaal per week vertrekt naar Ankara. Het is februari en buiten nog erg koud met -18 °C, dus vermaken de passagiers zich met het maken van foto’s naast een grote sneeuwpop.
Dan rijdt de trein binnen, statig bijna. Iedereen zoekt zijn of haar compartiment. Met hun bagage uiteraard, en daaraan zit geen limiet. Ben je met z’n tweeën, dan deel je een compartiment. Ben je alleen, dan heb je het helemaal voor jezelf voor dezelfde prijs.
Elk compartiment heeft twee comfortabele bedden die zijn opgemaakt met hagelwitte lakens en een warme wollen deken. Overdag zijn die opgeklapt en kan je plaatsnemen in een van de twee comfortabele zetels. Er liggen slofjes voor je klaar en een toilettasje met crèmes, een tandenborstel met tandpasta, parfum en verzorgingsdoekjes. Ook is er een wastafel met warm en koud water, een spiegel en een 220V-stopcontact.
Het koelkastje is gevuld met water, frisdrank en vruchtensap, pretzels en een chocoladereepje. De temperatuur van de airconditioning en de verlichting in je compartiment kun je ook zelf regelen. En dat alles voor 33 euro, een uitstekende prijs-kwaliteitverhouding.
Aan weerszijden van de wagon met tien compartimenten zijn wc’s. Eén met een hurktoilet en één met een gewoon toilet, waarbij er over de wc-bril een plastic cover zit die je met een druk op de knop kunt vernieuwen. De wc’s worden om de paar uur volledig schoongemaakt. Ook is er een restauratiewagen waar je warme en koude drankjes kan halen en een beperkt assortiment snacks.
Ook leuk: Op avontuur tijdens een roadtrip door Turkije
Langs de Eufraat
Het slapen in de trein is heerlijk. Je klapt het bed naar beneden, kruipt erin in je pyjama en wordt heen en weer gewiegd op het ritme van de rails. Vooral het zicht op de oeroude rivier de Eufraat, die zich meer dan 1000 kilometer een weg baant door Turkije om te eindigen in Syrië, spreekt tot de verbeelding.
De rivier kleurt van bruin naar zeegroen afhankelijk van het licht dat erop valt. Het landschap verandert naarmate we dichter bij Ankara komen, van sneeuw naar gesteente dat paars, blauw, grijs, roestbruin en groen kleurt naar vlaktes waar de vruchtbare grond de bodem is voor linzen, bonen en erwten. Oervoeding die nu nog steeds deel uitmaakt van wat er dagelijks gegeten wordt.
We rijden door tunnels (geen licht en geen internet) en zien dorpjes in de verte. Soms stoppen we onderweg op een zijspoor om een andere trein te laten passeren of duiken we een tunnel in en dan hoor je de treinfluit. We stoppen in de vroege ochtend in Erzurum, een kleine stad bekend om de goudwinning. We stappen uit en gaan met een bus naar een grote kloof die is uitgesleten door de Eufraat. Daarna is er een uitgebreid Turks ontbijt. Iedereen blijkt heerlijk geslapen te hebben en uitgerust beginnen we aan de verschillende broden en gerechten met daarbij thee of koffie.
5x wandelroutes in Turkije voor op je bucketlist
Adembenemend
Dan gaat het weer verder met de trein en genieten we urenlang van het voorbijglijdende landschap. In Divriği is er weer een stop met een geboekte excursie. Een bus brengt ons net buiten de stad, waar we de grote moskee bezoeken en een voormalig ziekenhuis dat ernaast ligt. De vesting ligt verderop tegen een berg geplakt. De moskee en het voormalige ziekenhuis zijn gerestaureerd. We vergapen ons aan de schitterende, driedimensionale versieringen die aan de buitenkant van beide panden zijn aangebracht. Ruim op tijd zijn we terug bij de trein.
Op naar Sivas, de laatste stop voordat we de laatste nacht aan boord van de Eastern Express doorbrengen. Alleen al de heerlijke gehaktballetjes daar zijn een goede reden om deze stad een bezoek te brengen..
Leer meer over: Turkse koffie en thee: een authentiek cultureel erfgoed
Volop cultuur in Ankara
Na weer een goede nachtrust in de zacht wiegende Touristic Eastern Express arriveren we omstreeks 11.00 uur in de ochtend in Ankara, de hoofdstad van Turkije.
Ankara is in 1932 gebouwd in de vorm van een croissant, naar een idee van Atatürk. In de buitenwijken lagen wijngaarden en ook nu nog zijn er veel groene plekken te vinden. Als je niet met eigen vervoer de stad wilt verkennen, kun je kiezen voor de metro of voor vervoer per taxi. Beide zijn niet duur.
Ook leuk: Bezoek de Egeïsche Kust in Turkije en kom tot rust
In de oude stad bevindt zich een gerestaureerde bazaar. Daar is het archeologisch museum gevestigd, het Museum van Anatolische beschavingen. Het is een van de mooiste musea die ik ooit heb bezocht. Bijna alle archeologische vondsten die gevonden zijn in Turkije zijn te zien in het hoofddepot en vertellen het verhaal van het stenen tijdperk, de bronstijd, de tijd van de Hettieten, het Frygische rijk en de Urartische periode.
Niet ver van het museum ligt de wijk Altindag, met leuke terrasjes, restaurants en winkeltjes. Over winkels gesproken: in Ankara vind je alle grote merken en veel luxe brands. Ook kan je lekkernijen meenemen zoals lokum, Turks fruit. Past vast nog in je koffer!
Zelf op reis naar Kars
Deze treinreis begon in Kars en eindigde in Ankara. Van landelijk naar luxe. Je kunt ook in Ankara beginnen en daar op de trein stappen naar Kars, bijvoorbeeld om er te gaan wintersporten. Er zijn drie stops onderweg van enkele uren waar je kunt deelnemen aan excursies, maar die moet je bijboeken en zijn niet standaard bij de prijs inbegrepen. Er is via Istanbul een Turkish Airlines-vliegverbinding met zowel Kars als Ankara. Laatstgenoemde stad is ook rechtstreeks vanaf Schiphol bereikbaar.
Handige websites voor je reis
Dit vind je misschien ook leuk:
Zou jij deze treinreis door Turkije willen maken?
Nelleke Launspach is journalist en beleeft de veelal luxe reizen die zij maakt intensief. De onderwerpen legt zij vast in tekst en beeld. Van culinaire zaken weet zij veel en dat is dan ook terug te lezen en te zien. Je proeft het bijna. Daarnaast schrijft ze over de reis zelf, luxe hotels en cruises, musea, galeries en waar je overal het beste kunt shoppen. Dat alles is haar wel toevertrouwd.
