Interessante Italiaanse steden die nog niet overlopen zijn en waar de bevolking blij is als je komt. Ze bestaan. TripTalk deed een midweekje Bologna en keerde verrukt terug. ‘Leve de eenvoud van de Grote Reus!’
Bologna is minder voorspelbaar dan Rome, minder overlopen dan Venetië en stukken minder saai dan Milaan. Bologna is de enige stad ter wereld waar je het hele jaar je paraplu of zonnecrème in je hotel kunt laten. De Noord-Italiaanse stad telt namelijk meer dan 40 kilometer aaneengesloten overdekte zuilengalerijen.

Die middeleeuwse ‘portieken’ zijn UNESCO Werelderfgoed en voegen zich meesterlijk in het stadsbeeld van het moderne Bologna. Inwoners, studenten of bezoekers kunnen uren aaneen door ‘de Portici’ van de stad wandelen, zonder geplaagd te worden door Noord-Italiaanse plensregen of een geselende zon (de zomers kunnen hier heet zijn).

De architectonische juweeltjes brengen je droog en koel van bar naar boetiek, van de universiteitswijk via de streetfood-cars naar het Piazza Maggiore, het hart van de stad, vol terrassen en straatmuzikanten. Bijzonder in de chique ‘shopping malls’: daklozen die op dikke tweepersoonsmatrassen midden in de arcades – met hun grote hond – uitslapen, tot diep in de ochtend.

Dit artikel verscheen eerder in TripTalk magazine
TripTalk magazine neemt je mee naar bereikbare en betaalbare bestemmingen! Onze vaste reporters geven inspirerende en persoonlijke tips.
Neem nu een abonnement op ons reismagazine en profiteer van de AANBIEDING!
Reis mee naar Bologna
De Grote Vriendelijke Reus
Wij gingen niet in de laatste plaats naar Bologna voor De Grote Vriendelijke Reus. Giorgio Morandi (1890-1964) was een Italiaanse schilder, tekenaar en etser. Hij mat 1,90 m hoog, wat groot is voor een Italiaan. Morandi woonde en werkte van 1910 tot 1964 aan de Via Fondazza 36 in Bologna. Hij was gespecialiseerd in stillevens en zeer populair bij een kleine groep fijnproevers.

Morandi’s stillevens waren simpel als een kindertekening. Hij schilderde kruiken, vazen en flessen in een beperkt aantal kleuren. Steeds gebruikte hij dezelfde voorwerpen opnieuw, in iets andere schikking of lichtval. Morandi’s geboortehuis/atelier ligt aan de Fondazza 36, aan de rand van het centrum. Je wandelt ernaartoe via lange arcades. De tranen springen je in de ogen als je het woonhuis/atelier van Giorgio Morandi betreedt, nu een fijn museum.

Achterin ligt het kleine atelier met het tafeltje waarop de flessen en potjes die Morandi schilderde staan. Op een ander tafeltje staan zijn penselen en tegen de muur staat een smal en veel te kort eenpersoonsbed. Daar sliep de grote kunstenaar. Leve de eenvoud van de Grote Reus!
Ook leuk: een bezoek aan Verona.
Het is onvoorstelbaar dat deze vriendelijke kolos dagelijks nauwgezet en geduldig de bibberende lijnen en kleuren op de kleinste potjes en vaasjes schilderde. Potjes en kannen die stof vergaarden, maar dat vond Giorgio Morandi gewoon mooi. Nog maar een keertje schilderen. Op de juiste lichtval kon Morandi gerust dagen wachten.

Morandi trouwde nooit. Over verliefdheden is niets bekend. Hij woonde tientallen jaren samen met zijn drie zusters aan de Via Fondazza. Als Morandi het huis wilde verlaten om met zijn vrienden een glas Pignoletto te drinken, moest hij op zijn tenen door de slaapkamers van zijn zusters om stilletjes de voordeur te bereiken.
Lees meer over een vakantie in Noord-Italië.
In de 21ste eeuw werd Morandi ineens populair. Hij kreeg tentoonstellingen in Europa, Zuid-Amerika en de Verenigde Staten. Zijn huis is nu een boeiend museum dat aan de hand van foto’s, boeken en documenten vertelt over de belangrijkste momenten uit Morandi’s leven, zijn familie, zijn opleiding en – uiteindelijk – zijn ontmoetingen met persoonlijkheden uit de wereld van film, jet set en kunst. Eindelijk volop waardering.
‘Ónze rotbar’
Bar Maurizio ligt in de spelonken van de Via Guerrazzi, in een studenten- annex gewoon bewonerswijkje. Het werd voor drie dagen onze stamkroeg. Ik was erop gekomen juist omdat Maurizio niet typisch Bolognees is. De bar, annex koffiebar kan on-Italiaans ongastvrij zijn, maar het terras in de arcade zit elke avond stampvol. Wat is het geheim? De reviews op de socials liegen er niet om: “Als je in een drukke ruimte rondgeduwd wilt worden en als afval behandeld wilt worden, terwijl je een droevige croissant eet met nauwelijks vulling erin, dan is dit de perfecte plek.”
Of ga op vakantie naar Sicilië.
Toch werd Bar Maurizio ónze rotbar. Het contrast met de elders altijd hoffelijke horeca van Bologna is groot. Overdag is Bar Maurizio een koffiebar vol jazzfood en rijen studenten met vijandig opgeslagen laptops. Om 13.00 uur moet iedereen maken dat ie wegkomt, want dan start de heilige lunchtijd. “Ga weg!”, zegt de bediening dan. Je kunt maar duidelijk zijn.

Einde middag vullen jongeren en praatgrage buren de bar en het terras. Bij schemer floepen drie op elkaar gedrukte blauwe lichtbakken aan en maken samen het woord B A R. ’s Avonds vormen de drie trillende letters een lokkend baken in de nok van de arcade.
Dit zijn 10x mooie stranden in Italië.
Tot sluitingstijd is er onder de buitenbogen geen tafeltje meer vrij. Een biertje bestellen aan het barretje wordt een sport. Je moet het kort en duidelijk houden, anders vertrek je met een verkeerd flesje BECK terwijl je IPA wilde. Tegen de nacht ontstaat in Bar Maurizio die chique retro-grunge sfeer, waarvan maar weinig barhouders het raadsel kennen. Het zal de vibe van de booggewelven zijn.
Middeleeuwse wolkenkrabbers
Bologna kan behoorlijk verrassen. Op weg naar het Piazza Maggiore worden we overrompeld door twee hoge, ranke bakstenen torens die schots en scheef in de blauwe hemel priemen. Belachelijk hoog zelfs, met bijna 100 meter. Het zijn twee onvervalste middeleeuwse wolkenkrabbers: de ‘Due Torri’ ofwel de Twee Torens van Bologna. De ‘ontdekking’ wordt nog opwindender als je er na een kwartiertje googelen achter komt dat er in de middeleeuwen wel 90 van die torens in Bologna stonden. ‘Bologna de Hoge’!

De terracotta torens fungeerden als verdediging. Maar vooral als paradepaardje van macht- en statusbeluste families. Hoe hoger, hoe rijker, hoe belangrijker, dat was het spel. De scheve torens worden nauwgezet gemonitord door het stadsbestuur, want ze staan flink uit het lood. Het zal niet de eerste keer zijn dat in Bologna een hoge toren omvalt. Maar dat was dus lang geleden.

‘Alla Bolognese’
‘Bolognese’ is zo’n ‘household’-toevoeging geworden, dat je er nauwelijks nog bij stilstaat dat de stad Bologna de bron is. Zes Bolognese culinaire specialiteiten.
- Bolognese saus: de beroemdste culinaire specialiteit van Bologna. De tomatensaus met gehakt, groenten en kruiden is populair over de hele wereld;
- Mortadella: Typisch smeuïge, fijngemaakte gekookte worst, uitgevonden in Bologna. Met stukjes varkensvlees en specerijen;
- Tagliatelle al ragù: het traditionele pastagerecht met de Bolognese saus. De lange, smalle tagliatelle-noedels passen er perfect bij;
- Lasagne alla Bolognese: hartige pastalaag met Bolognese saus, bechamel en Parmezaanse kaas;
- Tortelloni: De typische gevulde pastavormpjes, vaak geserveerd met wat smeltende boter en salie, liefst bij de foodtruck;
- Heel erg Bologna: de borrelplank met prosciutto, kaas en brood, uiteraard op een terras;
- Onverslaanbaar: de échte Parmeggiano-Reggiano, het beroemde, harde kaasje uit de streek rond Bologna.
9 x zien in Bologna
- De Twee Torens (Due Torri): de scheefstaande Torre degli Asinelli en Torre Garisenda, klim erop en je ziet een oceaan van donkerrode dakpannen, golvend tot aan de Apennijnen;
- Basilica di San Petronio: Enorme middeleeuwse kathedraal met een opvallende gevel van baksteen en marmer, ‘afspreekpunt’!;
- Piazza Maggiore: Het centrale plein, omgeven door bekoorlijke historische gebouwen die soms vrij toegankelijk zijn;

- Università di Bologna: De oudste universiteit ter wereld, opgericht in 1088. Deels vrij toegankelijk;
- Mercato di Mezzo: De levendige centrale markt, waar je de authentieke Bolognese gastronomie kunt proeven en kopen;
- Pinacoteca Nazionale di Bologna: Toonaangevend kunstmuseum met werken van Rafaël, Titiaan en Carracci;

- Beste ijs van de stad: Cremeria la Vecchia Stalla, bij Piazza Stefano. Lange rijen maken het alleen maar begeerlijker;
- Een van die toverachtige bioscopen van Bologna, zoals Odeon of Rialto;
- En uiteraard Casa Morandi, via Fondazza 36.
Bologna ‘Rossa’, ‘Dotta’ en ‘Vette’
Bologna (of Bologne) ligt in Noord-Italië, telt ca. 400.000 inwoners en is de hoofdstad van de regio Emilia-Romagna. Bologna ‘Portici’ heeft nog drie bijnamen. ‘La Rossa’, de rode stad, wegens de vele rode-bakstenen gebouwen en de kneiterlinkse geaardheid van de bevolking. Of ‘La Dotta’, de geleerde, want Bologna is de oudste universiteitsstad ter wereld. En niet onbelangrijk: ‘La Grassa’, de Vette, want de stad schonk de wereld een bijna hysterische ‘alla Bolognese’ tik.

Handige websites voor je reis
Dit vind je misschien ook leuk:
- Dit zijn de 6 must-visits van Bologna
- Een ontdekkingsreis langs steden aan de Oostzee: Stockholm, Helsinki, Tallinn, Riga en Vilnius
- 5x lekker dineren in Venetië
- La Sagrada Familia
- Op reis naar het vriendelijke Vietnam
Zou jij naar Bologna op vakantie willen?
Beeld: Harri Theirlynck en Bologna Wildlab
Ach reizen. Hoor ik de fluit van een boot of trein dan ben ik al weg.
Maar na 30 jaar knetterverweg naar hete landen en zweven aan kokostouwen boven afgronden weet ik: reizen begint direct als je de deur uit bent, want dan ben je niet meer thuis. Verbazen kan overal. Harri was hoofdredacteur van het ANWB Magazine Reizen.


