Van hobbelige truckritten tot autopech in the middle of nowhere – soms maken onverwachte situaties een reis juist memorabel. TripTalk-lezers delen dit keer hun grappigste, bijzonderste en soms frustrerende ervaringen met vervoer op vakantie.
Pijnlijke kont
Pomme (24): ”Een bijzondere ervaring met een vervoermiddel had ik in IndonesiĆ« tijdens de beklimming van de Rinjani-vulkaan met een groep van tien. Onze taxi? Een open truck, waarin we achterin de laadbak mochten plaatsnemen. De omgeving was prachtig. We reden eerst door dorpjes, afgewisseld met stukken ongerepte natuur. Kinderen zwaaiden onderweg naar ons. Maar al snel begon het comfort van de truck af te nemen. Tien man in die krppe laadbak bleek nĆ©t iets te veel. Onze billen en rug protesteerden tegen het harde staal. De Indonesische wegen waren allesbehalve glad geplaveid en de haarspeldbochten maakten het een uitdaging om overeind te blijven. Na een lange dag vol hoogtemeters stond dezelfde truck ons opnieuw op te wachten voor de terugrit. Op dat moment waren we daar iets minder blij mee. Onze lichamen waren inmiddels beurs en vermoeid. Alsof dat nog niet genoeg was, begon het ook nog eens te regenen. Daar zaten we dan: doorweekt, geradbraakt en met een pijnlijke kont.”
Autoverhuur horror
Kim (38): ”Mijn vakantie is Noord-MacedoniĆ« werd een autoverhuur-nachtmerrie. Op het vliegveld van Skopje huurden mijn vriendin en ik een felblauwe rakker, die direct kuren vertoonde. Waarschuwingslampjes, waaronder die van de remmen, brandden al bij vertrek. De verhuurder wuifde onze zorgen weg – ‘normaal’, beweerde hij. Met een dashboard vol knipperende meldingen reden we naar Ohrid. De volgende dag, na een stop op een verboden parkeerplek, startte de auto niet meer. Tot overmaat van ramp verscheen de politie ook nog. We kregen een leenauto, maar een dag later moesten we alsnog terug in onze eigen krakkemikkige wagen. Het leek goed te gaan, tot de motor oververhit raakte. Terug in Noord-MacedoniĆ« leek het probleem voorbij, tot de auto bij een pizzatent opnieuw weigerde te starten. Het huilen stond ons nader dan het lachen. Met hulp van het restaurantpersoneel werd de auto aangeduwd, maar de maat was vol. De rest van de vakantie lieten we dat blauwe onding lekker staan.”
Slowboat wel erg slow
Rianne (22): ”Op mijn backpacktrip in Zuidoost-AziĆ« heb ik bijna elk vervoermiddel gehad, maar degene die me het meest is bijgebleven, is de slowboat van Thailand naar Laos. Je vaart in twee dagen over de Mekong en overnacht aan het water. De boot zat vol met backpackers die spelletjes speelden en bier dronken, maar ook met locals die van alles en nog wat vervoerden. Op dag Ć©Ć©n was de boot niet zo vol en hadden we genoeg ruimte om alles kwijt te kunnen. Op dag twee hadden we echter een kleinere boot en waren er meer locals met nĆ³g meer spullen. Daardoor zaten we op de rand, met onze voeten buiten de boot, zodat we toch nog een beetje comfortabel konden zitten. Het was een ervaring om nooit te vergeten.”
Net op tijd voor het kerstdiner
Bibi (34): ”Tijdens onze rondreis door Zuid-Amerika had mijn familie in Santiago de Chile een auto gehuurd. Vanuit daar reden we naar Mendoza, ArgentiniĆ«, om samen kerst te vieren. De grens kwamen we helaas niet over omdat we niet de juiste papieren hadden om de auto mee te nemen. Dus snel terug naar Santiago om alles in orde te maken. Om op tijd te zijn, reed mijn vader als een gek door de bergen richting de Argentijnse grens. Onderweg kwamen we langs een ernstig auto-ongeluk waarbij de bestuurder het niet had overleefd; hij had een plots opduikende auto niet kunnen uitwijken. Dit had ons ook kunnen overkomen tijdens onze roekeloze rit. Bij de grens keken ze namelijk verbaasd: toeristen hadden deze route nog nooit zo snel afgelegd. En… net op tijd voor het kerstdiner.”
Liften met een vrachtwagen
Isa (24): ”In Costa Rica waren we onderweg naar een dorpje. De heenreis met de bus ging goed, maar de terugweg bleek een uitdaging. Ik spreek nauwelijks Spaans, de informatie was vaag en de dienstregeling was meer een richtlijn dan regel. Na lang wachten besloten we te liften en staken onze duim op. Een vrachtwagenchauffeur bood ons een lift aan. We twijfelden – twee jonge meiden bij een onbekende in de truck – maar we namen de gok. Spannend, mar uiteindelijk viel het enorm mee. Het werd zelfs een leuke ervaring, en we hebben een mooi verhaal om na te vertellen!”
Onder Redactie TripTalk vind je algemene berichten en berichten met nieuwswaarde die wij leuk vinden om te vermelden of jullie daarover te informeren.
