Van een huwelijksaanzoek op de piste tot onuitgenodigde gasten naast een berghut, elke reis heeft zijn eigen verhaal. TripTalk-lezers onthullen dit keer welke grappige, bijzondere en onvergetelijke ervaringen zijn bijgebleven op hun wintersportvakanties in de sneeuw.
Wil je met me trouwen?
Alejandro (41): ”Onze jaarlijkse skireis naar de Franse Alpen zou dit keer extra speciaal worden, aangezien ik mijn vriendin ten huwelijk wilde vragen. Ik was de hele reis al zenuwachtig en Emma bleef maar vragen waar ik last van had. Op een berg keken we naar een prachtige zonsondergang, terwijl ik de zenuwen nog meer voelde opkomen. Ik had de plannen maanden geleden gemaakt; een handgemaakt ringdoosje zat diep in mijn jaszak verstopt. Dit was hét moment. Met een bonzend hart knielde ik in de zachte sneeuw en haalde de ring tevoorschijn. ”Wil je met me trouwen?”, vroeg ik, terwijl ik mijn stem onder controle probeerde te houden. Emma keek me aan en zei met tranen in haar ogen ‘ja’. De magie van dat moment, omringd door de majestueuze besneeuwde bergtoppen, was onbeschrijfelijk. De skireis die we al zo vaak hadden gemaakt, veranderde dat jaar in het begin van ons leven samen.”
Hond in de sneeuw
Daan (29): ”Elk jaar gaan we met de hele familie op skireis naar Oostenrijk. Onze trouwe Golden Retriever Max ging dit jaar mee. Hij was helemaal in zijn element in de sneeuw en rende enthousiast achter ons aan, terwijl de sneeuw om hem heen op waaide. Zijn energie was aanstekelijk; het leek alsof hij net zoveel genoot van de winterse omgeving als wij. Toen we de piste opgingen om te skiën, namen we hem mee. Hij dook meteen met zijn neus in de sneeuw, maakte sprongen en kwispelde enthousiast in het rond. Tot onze verrassing trok hij de aandacht van alle andere skiërs, allen net zo enthousiast als Max zelf. Sommigen moesten zelfs uitwijken om niet over hem heen te vallen, wat voor veel lachende en blije gezichten zorgde. De piste veranderde in een speelparadijs voor onze hond, het leek alsof iedereen om ons heen genoot van zijn capriolen. Dit is nog steeds mijn favoriete skivakantie ooit.”
De vergeten ski’s
Pim (33): ”Toen ik met mijn vrienden in Noorwegen arriveerde voor onze wintersport, ontdekte ik al snel dat ik mijn ski’s thuis had laten liggen. De paniek sloeg toe, want zonder ski’s geen avontuur. Mijn vrienden probeerden me op te vrolijken door naar een skiverhuurder te gaan. Daar vond ik een set kleurrijke, oude ski’s. Het was het enige paar dat ze hadden, dus ging ik ervoor. De ski’s bleken nog ouder dan ze leken. Ik viel keer op keer en mijn vrienden konden niet stoppen met lachen. Maar wat begon als een frustratie, veranderde al snel in een komisch spektakel. Elke keer als ik viel, juichten mijn vrienden me toe. En in plaats van me te schamen, besloot ik er maar een spel van te maken. Mijn vakantiefoto’s zijn vooral beelden van mijn onhandige stunts op de piste. Ondanks de ongemakken en de vele valpartijen, werd deze reis een van de meest memorabele vakanties die we ooit hebben gehad. De ‘vergeten ski’s’ zijn nu een goed verhaal dat we blijven vertellen.”
Enge gasten
Janine (53): ”Tijdens een wintersport met bevriende stellen, zo’n 25 jaar geleden, verbleven we voor het eerst in een afgelegen hut midden in de bergen. De setting was idyllisch, tot het weer omsloeg. Het begon te stormen, bleef donker en we hoorden vreemde geluiden buiten. De wind gierde om het huis, het harde gekraak leek overal vandaan te komen. Het geluid werd luider en luider, maar niemand durfde te gaan kijken. Na een spelletje steen, papier, schaar, was ik de ‘gelukkige’ die naar buiten mocht toen de storm was gaan liggen. Ik trok mijn jas en laarzen aan, opende de deur, maar zag niks. Ik liep de hoek om, op het geluid af en stond ineens oog on oog met een grote groep herten. Ik schrok me een hertje, maar gelukkig waren deze herriemakers geen enge gasten.”
Oeps, telefoon weg
Josefien (25): ”De ergste nachtmerrie van iedereen, of misschien de meesten, kwam tijdens mijn wintersportvakantie uit. Ik gleed met volle snelheid op mijn snowboard naar beneden, deed wat trucs en kwam vol adrenaline beneden aan. Dit was een van de beste afdalingen ooit. Tot ik voelde dat mijn zak leeg was: shit, telefoon kwijt! Na uren zoeken op de piste gaf ik het op, doe ging ik nooit meer terugvinden. Toen ik eenmaal aan de rust van het offline leven gewend was, liep ik per toeval langs een verloren en gevonden spullen-punt. En warempel: daar lag mijn iPhone! Er stond een selfie op van twee jongens, die hem waarschijnlijk hebben ingeleverd. Ik was blij, maar stiekem vooral omdat ik deze vakantie echt in het moment heb meegemaakt, Want eerlijk is eerlijk, daar haalt een telefoon je echt uit.”
Onder Redactie TripTalk vind je algemene berichten en berichten met nieuwswaarde die wij leuk vinden om te vermelden of jullie daarover te informeren.
