Ze reizen voor hun werk de hele wereld over en leven vaak uit hun koffer: beroepsreizigers. Danielle Braun (56) is corporate antropoloog, spreker en directeur van de Academie voor Organisatiecultuur. Ze reist de wereld rond op zoek naar manieren om tribes te bouwen en leiders sterk te maken. “Er gaat niets boven India als het gaat om intensiteit”.
Wat is jouw favoriete bestemming?
“Het is een moeilijke vraag, omdat ik zoveel mooie bestemmingen heb bezocht die voor mijn werk ook beroepsmatig heel interessant zijn. De totale cultuurshock in China, de chaos van India, de natuur van de Italiaanse Alpen en de Verenigde Staten, en de magie van Iran toen dat nog toegankelijk was, zijn allemaal onvergetelijke ervaringen.
De laatste jaren trok het Oosten mijn aandacht, met nieuwe parels zoals Georgië en Oezbekistan die ik ontdekte. Maar het meest ontspannen en het meest thuis voel ik me in Azië. Ik geniet van trekkings door de Nepalese Himalaya en het eten van fried rice in Bangkok.”
In welk land zou je kunnen wonen?
“Ik ben en blijf heel erg blij met Nederland als mijn geboorteland en ontdek daar steeds nieuwe plekken. Het heuvelland van Limburg zou voor mij zomaar eens een fijne plek kunnen zijn om te wonen. Emigreren lijkt me echter toch een gevoel van ontheemding te geven, hoe graag ik ook reis.”
Is er een plek die altijd weer bij je blijft, zowel persoonlijk als professioneel?
“Er gaat niets boven India als het gaat om intensiteit. De kleuren, de geuren, de tempels en de drukte van het dagelijks leven maken het land uniek. Wanneer ik er ben, voel ik me soms overweldigd en wil ik gillend weg. Maar zodra ik een maand thuis ben, voel ik alweer de drang om terug te gaan. India heeft iets magisch dat zowel persoonlijk als professioneel altijd bij me blijft.”
Hoe heeft jouw reiservaring invloed gehad op je werk en visie op organisatiecultuur?
“Reizen is de kern van mijn werk. Als antropoloog vertaal ik de lessen die ik ver weg heb geleerd naar organisaties hier om de hoek. Er ligt zoveel wijsheid in de wereld besloten. Ik schrijf er boeken over en geef lezingen, altijd met de focus op het leren van wat we al weten. Het is ook een voortdurende confrontatie met je eigen patronen en cultuur.
Door te reizen, ben ik in staat om als columnist de Nederlandse cultuur en samenleving beter te begrijpen en te duiden. Reizen helpt me om uit te zoomen en met een breder perspectief naar de wereld om me heen te kijken, wat zowel mijn werk als mijn visie op organisatiecultuur enorm verrijkt.”
Wat is het gevaarlijkste wat je ooit meemaakte op reis?
“Het gevaarlijkste wat ik ooit meemaakte op reis gebeurde in Sumatra, toen ik achtervolgd werd door een Orang Oetang. Meestal slingeren deze indrukwekkende dieren door de bomen, en het geluid daarvan is vaak een indicatie dat ze in de buurt zijn. Onze gids was bijzonder goed in het herkennen van de geluiden, maar deze specifieke Orang Oetang had op een andere manier geleerd om met mensen om te gaan. Hij liep over het pad en benaderde ons van achteren, waarschijnlijk met het doel onze lunch af te pakken.
Lees ook over opgroeien in de jungle van Peru.
De situatie escaleerde snel toen de Orang Oetang de gids aanviel. We besloten onze lunch weg te gooien om de situatie te de-escaleren. Gelukkig was de gids maar lichtgewond, maar mijn gezin en ik waren behoorlijk geschrokken. Toen we de situatie eenmaal hadden afgewend, zagen we de Orang Oetang-mama samen met haar jong, tevreden zittend in een boom, genietend van onze zak kroepoek.”
Waar hoef je nooit meer heen?
“Alle landen vind ik prachtig; elke plek heeft zijn eigen charme en unieke eigenschappen.Toch zijn er wel plekken waar ik echt een aversie tegen heb: dat zijn de plekken waar mensen of dieren op grote schaal worden geëxploiteerd voor toeristische doeleinden. Ik denk bijvoorbeeld aan situaties waarin dieren gedwongen worden om kunstjes te doen of waar ze als objecten worden behandeld voor het vermaak van toeristen.
Vroeger heb ik zelfs een keer op een olifant gezeten in Thailand, maar dat is iets waar ik nu absoluut niet meer aan zou meedoen. Tegenwoordig zie ik dat soort activiteiten als onethisch en onacceptabel, en ik mijd ze dan ook volledig.”
Wat zou je aanraden aan mensen die reizen als een manier van zelfontwikkeling zien?
“Als je reizen ziet als een manier van zelfontwikkeling, zou ik vooral aanraden om actief bezig te zijn en dingen te doen. Zoek bijvoorbeeld sportieve uitdagingen, maak wandelingen of dompel jezelf onder in kunstzinnige ervaringen. Wat ik vaak merk, is dat het de lichamelijke en zintuiglijke ervaringen zijn die het langst bijblijven en die echt een diepe indruk maken.
Het kan ook heel verrijkend zijn om samen met anderen iets te creëren of samen te ondernemen, omdat dit niet alleen je persoonlijke groei bevordert, maar ook je sociale vaardigheden en verbindingen met anderen.”
De Beroepsreiziger: Howard Komproe gaat niet op reis zonder zijn JBL-speaker.
Heb je ooit een cultureel misverstand meegemaakt tijdens het reizen?
“Ja, ik maak dagelijks wel culturele misverstanden mee, en eerlijk gezegd vind ik dat vaak het allerleukste onderdeel van reizen, hoewel het soms ook best irritant kan zijn. Het meest vervreemdend vond ik mijn tijd in de Verenigde Staten. Hoewel mensen er ogenschijnlijk op je lijken, bleek het culturele en politieke verschil toch veel groter dan ik had verwacht. Het was soms moeilijk te begrijpen waarom bepaalde dingen op een heel andere manier werden benaderd dan ik gewend was.
In China had ik dagelijks te maken met communicatiestruggels, en dat was soms best grappig. Bijvoorbeeld, in plaats van gewoon ja of nee te knikken zoals wij dat doen, heeft men daar een andere manier van bevestigen en ontkennen, wat nogal verwarrend kan zijn.”
Wat gaat er altijd mee in je koffer of backpack?
“Er zijn een paar dingen die altijd mee gaan in mijn koffer of backpack. Ten eerste hand sanitizer, omdat het echt helpt om ziek worden te voorkomen, vooral als je voor elke maaltijd even je handen kunt desinfecteren. Daarnaast neem ik altijd een grote sjaal mee. Deze is niet alleen praktisch, omdat ik hem kan gebruiken om me respectvol te bedekken in tempels, moskeeën en kerken, maar ook heel handig in de zon of als het wat kouder is.
Wat ik tegenwoordig ook altijd meeneem, is een klein boekje met foto’s van mijn huis en van Nederland. Veel mensen in de landen die ik bezoek kunnen zelf niet reizen, maar zijn vaak erg nieuwsgierig naar wat toeristen kunnen vertellen over de wereld. Ik merk dat de ontmoetingen veel wederkeriger aanvoelen als ik ook iets van mijn eigen leven kan delen en hen een stukje van mijn wereld kan laten zien.”
Waar at je het lekkerste?
“Azië. Boven alles.”
Wie: Danielle Braun
Leeftijd: 56
Privé: getrouwd met Marleen. Kinderen van 21 en 24. Wij reizen heel graag met ons gezin. Toen ze 7 en 10 waren hebben we maandenlang een wereldreis gemaakt en ze zelf onderwijs gegeven.
Ultieme reistips: wees lichamelijk actief en nieuwsgierig. In India en Nepal: eet geen vlees; dan heb je minder kans om ziek te worden. En er is zoveel heerlijks zonder vlees.
Reismotto: blijf niet alleen van afstand kijken, maar doe mee
Aantal stempels in paspoort: meer dan 50 en heel veel vreemde visa stempels
Handige websites voor je reis
Dit vind je misschien ook leuk:
Reizen betekent voor mij ontdekken, losbreken uit vaste patronen en grenzen verleggen. In de winter ben ik vooral in de skigebieden te vinden, een van mijn grootste passies. In de zomer laat ik me ergens ver van de massa onderdompelen tussen locals op zoek naar bijzondere ontmoetingen.
Natasja is hoofdredacteur van het TripTalk magazine.
