Alles achter je laten en vertrekken naar het buitenland: elk jaar gooien Nederlanders het roer om en zoeken hun geluk elders. Wie zijn deze mensen en wat drijft hen? Voor Manda (58) en Jasper (52) was het jarenlang een droom voor later, tot de coronaperiode hun leven stil legde. Ze besloten hun droom niet langer uit te stellen en verruilden hun huis in Den Haag voor een destijds verwaarloosd landgoed in Portugal, waar ze vandaag de dag een biodynamische olijfboerderij runnen.
Hoe is het idee ontstaan om te emigreren?
Manda: “We zeiden altijd: later, als we met pensioen zijn, kopen we een klein huisje ergens in Zuid-Spanje. Maar tijdens corona veranderde alles. Jasper had het drukker dan ooit met zijn aannemersbedrijf, maar mijn werk als organisatieadviseur kwam volledig stil te liggen. Binnen drie dagen was mijn agenda leeg. Dat kwam wel even binnen. Ik was aan het rommelen in de tuin en dacht: wat wil ik nu eigenlijk echt met mijn leven?”
Foto: Manda & Jasper
En toen besloten jullie dat ‘later’ eigenlijk nu was?
“Ja. Ik zei tegen Jasper: misschien moeten we niet wachten tot we oud zijn. Laten we nu gaan, en het groter aanpakken dan dat kleine huisje in Spanje. Een plek met een moestuin, dieren, ruimte om wijn te maken, echt leren voor jezelf te zorgen. Tot mijn verbazing zei Jasper meteen: goed idee. Binnen een maand stonden onze huizen te koop. Het ging razendsnel. Eerst keken we in Spanje, maar dat bleek veel te duur en vooral te droog. In de regio’s waar het betaalbaar was, regende het veel te weinig. Toen zijn we gaan zoeken in Portugal.”
Foto: Manda & Jasper
Hoe zag die zoektocht eruit?
“We hadden een lijstje met plekken die we wilden bekijken, en dit landgoed was het eerste op de route. Toen we aankwamen schrokken we. De gebouwen waren vervallen, de moestuin niet in gebruik, hekken waren kapot. We dachten: dit in geen honderd jaar. Maar de eigenaren waren wel slim. Die hadden een kamer en een uitgebreide lunch met wijn voor ons geregeld, dus we bleven.
Foto: Manda & Jasper
De volgende dag liepen we met hen over het terrein, tussen de eeuwenoude olijfbomen met uitzicht op de bergen. Toen zagen we pas hoe bijzonder het eigenlijk was: de ligging in het dal, het microklimaat, de rust. Voor de vorm hebben we nog wat andere huizen bezocht, maar eigenlijk waren we al verkocht toen we hier wegreden.”
Maar er moest wel veel aan gebeuren.
“Gigantisch veel! Het was veel te groot en veel duurder dan gepland. De daken lekten, verf bladderde af, de schapen ontsnapten continue. Het hield niet op! Maar er zat potentie in. De basis was er – water, stroom en stallen – en Jasper, als aannemer, had meteen een plan. We zeiden tegen elkaar: als we hier ons hart in stoppen, kan het iets prachtigs worden.”
Foto: Manda & Jasper
En toen begon het avontuur?
“Nou, toen begon vooral de chaos. De overdracht van het huis liep een half jaar vertraging op. We kwamen in februari aan, maar pas in juli was het officieel van ons. Intussen woonden we er al wel, in het gastenhuis. We verplaatsten van kamer naar kamer, terwijl we alles opknapten. We zeiden vaak tegen elkaar dat we onszelf hadden moeten opgeven voor het tv-programma Ik Vertrek, want alles ging mis. Echt alles. Ik denk dat we een jaar lang geen dag vrij hebben gehad.”
Foto: Manda & Jasper
Hoe gaat dat nu?
“Inmiddels hebben we een goedlopend bedrijf opgezet. We hebben zes kamers voor gasten en een familiehuis, in totaal achttien bedden. In de winter leven we van de landbouw, in zomer ontvangen we toeristen die komen genieten van de rust en natuur. We serveren ontbijt met producten van eigen land: zelfgebakken brood, verse eieren, olijven, vijgen, amandelen, noem maar op. Alles uit onze tuin of van eigen bomen. En natuurlijk zorgen we voor de dieren.”
Foto: Manda & Jasper
Welke dieren lopen er allemaal bij jullie rond?
“We hebben 58 schapen, twee paarden, twintig kippen, vijf katten en twee honden. En elk najaar tientallen lammetjes. Dat is het mooiste wat er is: zo’n klein wezentje dat na een paar uur al op zijn pootjes staat. We houden de vrouwtjes, de mannetjes verkopen we of slachten we zelf. Dat hoort erbij. We eten bewust en verspillen niets. In Nederland hadden we geen enkel huisdier, nu leven we letterlijk tussen de dieren. Het brengt zoveel rust.”
Foto: Manda & Jasper
Wat maakt jullie boerderij zo bijzonder?
“Het is een biodynamisch landgoed, met zevenhonderd olijfbomen van soms wel vijfhonderd jaar oud. We werken volgens de principes van de biodynamische landbouw, dat gaat nog verder dan biologisch. We gebruiken natuurlijke preparaten van kruiden en koeienmest om de bodem te voeden, en volgen de maanstanden bij het zaaien en oogsten. Dat klinkt zweverig, maar het werkt echt. De grond is gezond en levend.”
Foto: Manda & Jasper
Leven jullie helemaal zelfvoorzienend?
“Bijna. Producten als rijst, pasta en brood kopen we nog, maar het meeste komt van eigen grond. We eten met de seizoenen. Soms heb je ineens honderd pompoenen in de tuin, die dan zijn gegroeid uit zaadjes van het jaar ervoor. De natuur geeft eindeloos terug.”
Foto: Manda & Jasper
Wat doet dit leven met jullie?
“Ons perspectief is totaal veranderd. In Den Haag leefden we snel en gehaast. Alles moest schoon, perfect en efficiënt. Hier is het ritme trager, zachter. Ik had echt smetvrees vroeger, in de stad gooide ik alles weg wat over datum was. Nu eten we vijgen waar mieren in hebben gezeten, en denken we: ach, hoort erbij. En ze smaken beter dan wat dan ook uit de supermarkt. De natuur leert je relativeren. Je voelt je onderdeel van iets groters.”
Foto: Manda & Jasper
Zijn er dingen die jullie missen aan Nederland?
“Onze kinderen en kleinkinderen. Mijn dochter vond het in het begin moeilijk dat we zo ver weg waren, zeker toen ze zelf kinderen kreeg. Gelukkig komen ze regelmatig op bezoek en gaan we af en toe terug voor verjaardagen. En verder? Kaas. En misschien de frisse lucht, want hier heb je veel stof van de bouw. Maar voor de rest missen we weinig.”
Foto: Manda & Jasper
Wat heeft de emigratie jullie gebracht?
“Een ander soort rijkdom. Minder spullen, meer voldoening. We werken hard, maar met plezier. We eten wat we zelf telen, leven buiten, werken met onze handen. En we zien elke dag groei: in de planten, in de dieren, in onszelf. Het is een soort levensschool.”
Foto: Manda & Jasper
Wat zouden jullie anderen willen meegeven die dromen van emigreren?
“Wacht niet tot het perfecte moment, want dat bestaat niet. Als het goed voelt, ga dan. Maar doe het met respect voor het land, de natuur en de mensen. En neem de tijd om te leren. Je hoeft niet alles in één keer te kunnen. Portugal heeft ons geleerd dat het leven niet sneller hoeft, alleen bewuster.”
Foto: Manda & Jasper
Benieuwd geworden naar het Portugese buitenleven? Op quintaportela.com geven Manda en Jasper een kijkje in hun wereld tussen de olijfbomen en de wijnranken.
Tekst: Noortje Hooghiem, Beeld: Manda en Jasper
Dit vind je misschien ook leuk:
