Op reis met... Victor Brand

11 juli 2019 - 15:19 | Door: 
Cilly Dartell
| Foto: Victor Brand

Voor presentator Viktor Brand zijn er eigenlijk maar twee landen waar hij op vakantie naartoe gaat. Hoewel hij veel heeft gereisd, keert hij toch iedere keer weer terug naar Thailand en Spanje. Maar denk niet dat hij daar steeds dezelfde plek opzoekt. Viktor is nieuwsgierig, maar ook snel verveeld, dus hij blijft op zoek naar nieuwe uitdagingen.

Je noemt jezelf Spanjofiel?
“Ik ben gewoon gek van Spanje, al jaren. Zelfs mijn hond heet Tapas. Toen ik zeventien was, heb ik een jaar in Valencia gewoond en mijn liefde voor Spanje is daar wel aangewakkerd.”  

Waarom Valencia?
“Ik had gehoord dat Valencia een leuke stad was. Bovendien vond ik daar een uitstekende opleiding Spaans, waar ik zo kon instromen. Spanje werd mijn grote liefde. Als ik een tweede huis zou kopen of zou emigreren, dan zou dat zeker in Spanje zijn. Inmiddels heb ik ook veel Spaanse vrienden en vriendinnen die ik op mijn vakanties ben tegengekomen.”

Waaruit bestaat jouw liefde voor Spanje?
“Het is de taal, het is het klimaat, het lekkere eten. Zodra ik de grens overga, voel ik me een ander mens. Het is lastig uit te leggen. Ik voel me daar altijd als een vis in het water. Ik hou van de manier van leven, van het temperament van de mensen, van het buiten zijn. In Nederland trekken we de gordijnen om zes uur dicht, dan denken we ‘Dit is van ons, afbakenen die hap’ en zetten we de televisie aan. In Spanje zijn de mensen ‘s avonds buiten en blijven ze veel langer samen. Op een terras kan ik me altijd prettig verbazen over de mensen aan de tafeltjes die uren lang gepassioneerd met elkaar in gesprek zijn en lachen. Dan zeg ik wel eens tegen mijn partner André: ‘Ik vind je een schat, maar ik zou niet weten waar ik nu zo fanatiek met je over zou moeten praten’. De Spanjaard is sociaal en intermenselijk. Contact is belangrijk.”

Is er nog een bepaald gebied waar je voorkeur naar uit gaat?
“Andalusië in het zuiden van Spanje is wel mijn favoriete gebied. Vooral vanwege de Moorse invloeden, de bouwstijl, maar ook vanwege het soort mensen dat daar woont. Er is echt een groot verschil tussen zuid- en noord-Spanje. In het noorden zijn de mensen stugger en gereserveerder. In Andalusië zitten veel zigeuners en het is de armste regio van Spanje. Rondom Sevilla is ook de flamenco ontstaan, de Sevillana’s. Het gezang van de flamenco gaat vaak over armoede, ellende en het moeilijke leven. De flamenco daar is groot en wordt gekoesterd.”

Als je op vakantie gaat, ga je dan ook voornamelijk naar het zuiden?
“Een reis door China.”

O ja joh...?
“De laatste jaren heb ik Andalusië wel een klein beetje in de steek gelaten en ben ik gevallen voor Mallorca. Het is een heerlijk eiland waar je alles hebt. Mallorca is een stuk groter dan Ibiza en wij zijn dol op toeren in een autootje. We zetten een punt op de kaart en daar gaan we dan gewoon naartoe. Onderweg drinken we kopjes koffie, lunchen we en verder zien we wel wat we tegenkomen. We voelen ons daar zó thuis. We hebben toevallig eergisteren al voor de zomer een huis geboekt. Midden in de bergen in Esporles, dat ligt in Tramuntana, een bergketen ten noorden van Palma de Mallorca. Het is echt een prachtig gebied.”

Een andere grote liefde van je is Thailand, toch?
“Wat me zo aantrekt in Thailand is de combinatie van ontzettend vriendelijke mensen en de prachtige natuur van het land. Je kijkt je ogen uit, ongelofelijk. De sfeer van leven en laten leven. Ik voel me er altijd welkom. Of je nou homo, hetero, transgender of wat dan ook bent, iedereen wordt geaccepteerd. Neem bijvoorbeeld de ladyboys. Die worden daar gezien als een derde sekse die er volledig erbij hoort. Het is geen issue. Reizen door Thailand is bovendien geschikt voor dummies. Zelfs al heb je twee peuters van anderhalf, dan nog kun je makkelijk naar Thailand.”

Hoe komt dat?
“Doordat alles heel goed georganiseerd is voor de reiziger. Bijvoorbeeld het hoppen tussen al die eilandjes. In Thailand zijn zesduizend eilandjes en het is heel makkelijk om het eilandhoppen vanuit Nederland goed te regelen. Je kunt van achter je computer allerlei speedbootjes en minivans regelen die je overal naartoe brengen. Soms denk je, ik heb iets geboekt op een best wel kleine website en nu maar hopen dat het goed komt. En dan is het altijd zo dat op het moment dat jij van die boot af stapt, er een mannetje staat met jouw naam op een bordje. Fonetisch geschreven, dat wel. Het is me al die keren dat we naar Thailand zijn geweest nog nooit gebeurd dat we bedrogen zijn of dat we zonder vervoer stonden. Ze staan er altijd.”

Ben je ook te porren voor stedenreizen?
“O ja! Met onze vriendenclub bezoek ik steden. We hebben een regeling: als je veertig wordt, mag je kiezen naar welke stad we gaan en dan wordt het slachtoffer vrijgehouden van hotel en ticket. Dat begon op mijn veertigste verjaardag. Ik werd toen getrakteerd op een tripje naar Madrid. Nu gaan we elk jaar in oktober en inmiddels zijn we al in Venetië, Boedapest, Berlijn, Sint-Petersburg en Marrakech geweest. Onze volgende trip gaat naar Lissabon.”

Wat was je meest indrukwekkende reis?
“Lapland. Een paar jaar geleden zijn we naar Zweeds Lapland geweest en dat was ongelofelijk gaaf. Het was -30 graden en het had heel hard gesneeuwd. We zaten in een lodge in een Harry Potter-achtig landschap met bomen die krom hingen van de sneeuw. Overal waar je keek was sneeuw, sneeuw, sneeuw. ‘s Ochtends om zes uur werden we wakker van het gejank van de honden. Er waren zo’n honderdtwintig honden, die kregen als ontbijt een soort van broodpap. Voordat ze dat kregen stonden ze al te janken als wolven. Je mocht helpen met het voeren van de honden en als je weet hoe gek ik van honden ben… Ik stond met plezier al om zes uur naast mijn bed.

Die week was zo gaaf en indrukwekkend. IJsvissen, sledehondentochten maken en het noorderlicht zien. Daar gingen we natuurlijk eigenlijk voor. Iedere avond weer hoopten we erop en de allerlaatste avond gebeurde het. We hadden de hoop eigenlijk al opgegeven. Midden in de nacht gingen we met het laatste liftje naar beneden en opeens sprong de hemel open. Beng, beng, beng! Overal was er noorderlicht. Tot half vier ‘s nachts hebben we buiten staan te fotograferen. Dat was zo’n mooie ervaring, daar kijk ik nog regelmatig de foto’s van terug. Zo overweldigend om mee te maken. Daar kan eigenlijk geen Thailand tegen op. Stom hè?”

Dit artikel is verschenen in de zesde editie van TripTalk Magazine.

Word jaarabonnee.

Reageren op artikelen? Er gelden spelregels.

18-07-2019, 16:40
18-07-2019, 14:47
17-07-2019, 12:30
16-07-2019, 16:38
11-07-2019, 16:30
11-07-2019, 15:19
01-07-2019, 10:49
21-06-2019, 14:02
21-06-2019, 12:49
13-06-2019, 9:31
11-06-2019, 12:02
31-05-2019, 15:43
31-05-2019, 15:20
31-05-2019, 10:11
29-04-2019, 10:47
26-04-2019, 10:33
08-04-2019, 10:22
04-04-2019, 11:34
Copyright Reismedia BV 2019